رسول خدا ( ص ) آمده و تا مدتى از خلافت عمر نيز در ميان مسلمين معمول و جايز بوده ، سپس به وسيله عمر تحريم شده است . بنابراين اگر روايتى بر خلاف اين روايت‌ها وارد شود ، مردود و مطرود بوده و چنين رواياتى مورد عمل و اعتبار نمىباشند . و براى اين كه حقيقت مسئله بيشتر از اين روشن شود ، قسمتى از آن روايت‌ها را به عنوان نمونه در اينجا مىآوريم : 1 - ابو زبير نقل مىكند : از جابر بن عبد اللّه شنيدم كه مىگفت : در دوران رسول خدا ( ص ) و ابو بكر در برابر يك‌مشت خرما و يا آرد زن‌ها را براى چند روزى « متعه » مىنموديم تا اين كه عمر در جريان عمر بن حريث از اين نوع ازدواج نهى نمود . « 1 » ( 1 ) - 2 - ابو نضره مىگويد : من در نزد جابر بن عبد اللّه نشسته بودم كه شخصى وارد شد و گفت : اينك عبد اللّه بن عباس و عبد اللّه بن زبير در موضوع دو متعه ( متعه حج و متعه زنان ) با همديگر اختلاف نظر دارند . جابر در پاسخ وى گفت : آرى ما هر دو « متعه » را در دوران خود رسول خدا ( ص ) انجام داديم ، سپس عمر ما را از آن‌ها نهى نمود و ديگر به دور آن‌ها بر نگشتيم . « 2 » 3 - باز ابو نضره : از جابر نقل مىكند ، در زمان رسول خدا ( ص ) دو « متعه » وجود داشت كه عمر ما را از آن‌ها نهى نمود ، ما نيز از نهى وى پيروى نموديم . « 3 » 4 - باز ابو نضره : از جابر بن عبد اللّه انصارى نقل نموده است كه ما در زمان رسول خدا ( ص ) دو « متعه » را انجام داديم ، متعه حج و متعه زنان تا اين كه عمر ما را نهى نمود و از نهى وى پيروى نموديم . « 4 » 5 - باز ابو نضره مىگويد : كه به جابر گفتم : عبد اللّه بن زبير از « متعه » نهى مىكند ولى ابن عباس به آن امر مىنمايد ، جابر گفت : خبر را به خبره‌اش آوردى ، آرى ما در زمان رسول خدا ( ص ) و ابو بكر متعه نموديم ، ولى چون عمر به خلافت رسيد ، در ضمن خطابه‌اش گفت : مردم ! پيامبر همان پيامبر است و قرآن همان قرآن ولى دو « متعه » در زمان رسول خدا ( ص ) وجود داشت كه من از

--> ( 1 ) صحيح مسلم ، باب نكاح متعه ، 4 / 141 . ( 2 ) همان . ( 3 ) مسند احمد ، 3 / 325 . ( 4 ) همان ، 3 / 356 - 363 .